Annesine böyle veda etti
Kıyafetlerini tek tek çıkardı ve...
Gözde S. KADIOĞLU / HABERTURK.COM
Karolina Jonderko, annesinin ölümünden 4 yıl sonra ona özel bir veda töreni düzenlemek istedi. Çocukluğunun geçtiği büyükannesinin artık ıssız olan evine gitti, üzerindeki kıyafetleri çıkardı ve annesinin kıyafetlerini bir bir giyerek fotoğrafını çekti. O kıyafetlerin içinde neler hissettiğini de kaleme aldı...
İşte o kareler ve Jonderko'nun anıları...
"Ev kıyafetleri... Piyanosunun başında, öğrencilerine ders verirken hatırlıyorum onu, o kadar net ki anılarım... Ve kulağımda sesi çınlıyor "şimdi bu bölümü yeniden çalalım çocuklar" Evde piyano dersi verdiği zamanlarda kız kardeşimle evden kaçmanın türlü yollarını arardık, şimdi o dakikaları nasıl özlediğimi bilemezdim..."
"Yolculuk kıyafetleri... Tatile çıkacağımız o sabahı hatırlıyorum, kardeşimle el ele tutuşmuş annemin yanında yürüyoruz, birden annem beni trenin camına doğru uzatıyor, babam beni içeri alıyor, ardından bavullar geliyor... Trende şarkılar söylüyoruz. Tatil boyunca deniz kenarında geçirdiğimiz günleri asla unutamam... Denizi çok severdi, her zaman deniz kenarı yerlerde tatil yapmak isterdi."
"Kreş kıyafetleri... Miniklere şarkılar söylemeyi öğrettiği kreşte sıklıkla giyerdi bu kıyafeti. Onlara öğrettiği şarkılarla büyütmüştü bizi de..."
"İş kıyafetleri... Annem, evimizin yakınındaki köhne bir ilkokulda çalışıyordu. Kardeşim ve ben de o okulda okuduk. Okulda paydos olduğunda çoğu zaman onun işlerini bitirmesini beklerdik, çünkü eve beraber yürümeyi çok seviyordum."
"Yeni yıl kıyafetleri... Annemi mutfakta hatırlıyorum, mis gibi yemek kokuları geliyor mutfaktan. Yüzü gülüyor, çok mutlu, çünkü yılın en sevdiği zamanı gelmiş... Yemekten sonra piyanosunun başına geçer, birlikte yeni yıl şarkıları söylerdik."
"Tatil kıyafetleri... Yaz gelmiş, güneş tepede, burnuma mis gibi gelen kahve kokusu ve annemin sesiyle uyanıyorum... Penceremden şöyle bir bakıyorum, annem komşularla oturmuş sohbet ediyor. Kısa süre sonra kardeşimle pijamalar üzerimizde kucaklarında yerlerimizi alıyoruz... Bu kıyafetin içinde aklıma gelen an bu..."
"Hafta sonu kıyafetleri... Bunları giyince aklıma büyükannemlerde geçirdiğimiz tatil günleri geldi. Güneşli, kuş cıvıltılarıyla dolu, barbeküde mis gibi kızaran sosisler ve kahkahalar... Tüm aile bir arada, o kadar mutlu ki annem... O gülen yüzü gözümün önünden hiç gitmiyor."
"Düğün kıyafetleri... 7 yaşındaydım bu kıyafeti giydiğinde, 90'ların başı... Annemin kuzeni evleniyordu, yaklaşık 150 kişilik bir düğün. Çok net hatırladığım anlardan biri, düğün pastasını ağzıma tıkıştırırken annem ve babamın dansını izliyorum. Dans etmeyi çok severdi, dans mutlu ederdi onu..."
"Pazar ayini kıyafetleri... Pazar günleri kiliseye giderken hep özenli giyinir, bizi de öyle giydirirdi. Eğer o gün özel bir güne denk gelmişse ekstra özen gösterirdi."
"Kışlık kıyafetleri... Sabah henüz hava aydınlanmadan evden çıkar işe giderdi, hepimiz uyuyor olurduk... Öğretmenlik yaptığı müzik okuluna kırmızı bir otobüsle giderdi, arabamız yoktu... Bazen camdan gidişini izlerdim, durakta beklediği zamanlar olurdu, yanakları ve burnu kıpkırmızı hale gelirdi. Akşamları kardan ıslanan botlarını ısıtıcının yanına koyardı. Onun sevgisinin sıcaklığı, soğuk kış gecelerinde en büyük hediyeydi bizim için.
Sana böyle veda ediyorum anne... Seni çok sevdiğimi, hep seveceğimi asla unutma olur mu?"